knuffel de letters eens

dat er ook mensen zijn - die wel de tijd nemen om een bundel te lezen te doorgronden - ACG vianen begrepen op woest en ledig - wat de schrijver dezes deugd doet
---

dagnotitie

er gingen bommenwerpers aan vooraf

het ontbijt nicotineblauw
zoals nooit eerder omschreven
nooit eerder opgediend

wat gezegd moest worden - ik
heb er een volle asbak voor over

of is schedel toch een beter woord

The catcher in the rye krijgt een vervolg

The Catcher in the Rye krijgt een vervolg. Op zich prachtig nieuws, tot je erachter komt dat J.D Salinger himself er helemaal niets mee te maken heeft. Niet dat dat ook maar enigszins te verwachten was, maar een mens blijft natuurlijk toch een beetje hopen. Check the guardian
voor meer.
---
De papieren man bericht over onbekende tekst van thomas bernard over Arthur Rimbaud
---
Vrienden organiseren op donderdag 21 mei een avond voor Adriaan Jaeggi - voor meer info klikt men hier
---

dagnotitie

aan boord van een bakfiets
brachten ze me thuis
mijn broers & ik
we spraken niet

het park doorkruist
verlangde naar een ander eind
zoals een schuifdeur ooit
de kamer verdeelde

in plakjes achterham & kaas
dat er altijd een velletje
op de melk zat

er nooit iets te brokkelen was
nee

nooit iets te

een haiku voor Calvijn

in de geest van Calvijn had een haiku misschien beter geweest - lees meer op de site van trouw
---
het verhaal van de dichter Goebbels vervolgd op artistiek bureau & de knip die nog even dicht mag blijven
---

dagnotitie - op een overstromende pisbak

dat ijskappen
smolten

men
dat eigenlijk
al wist

zoals
de goudvink
reeds gevlogen

tegen
een winkeldeur

gesloten

& zondag
(tot jaren aaneen)

dagnotitie - dat men je vraagt iets te schrijven op het thema de weg & je daar eigenlijk geen tijd voor hebt

op tafel
ligt een boekje
waarin opa
zijn gedachten
noteerde

reisimpressies
poëzie

om later
plaats te maken
voor boodschappen

de weg

waarom
& hoe vaak precies

starend in dooiers van tijd

in de verte
klonken pauwen

als een ontwaken
uit verleden

terwijl ik mezelf
& morgen zocht

eieren rapend
boven meedogenloos beton

Het hof van Eden & meer zondagse berichten

was toch in de buurt, maar trof het hof van eden gisteren in verlaten toestand aan (kleiner overigens dan ik me had voorgesteld) om zojuist via het heilige internet te vernemen dat adam & eva gewoon in antwerpen bleken te zitten.
---



postuum boek van tolkien is meteen bestseller - zo meldt ons de papieren man. Bij Tolkien kom ik altijd tot de conclusie dat ik de film beter vond. Naar alle waarschijnlijkheid heeft dat er mee te maken dat mijn hersenen zich op hun eigen houtje gewoon geen beeld kunnen vormen van hobbits, dwergen en elfenkoningen om van het alziende oog nog maar te zwijgen.
---
zit op de bank met een albanees wonderkind en god in de porseleinkast maar met katten heb ik niks

je drie namen

vannacht droomde ik
je rug
het bewegen
van je armen
voor de Steinbach

je drie namen
moeder, mevrouw, Rebecca
riep ik
waarom niet éénmaal
je omgedraaid

© Frans Pointl (uit: Het Albanese wonderkind 1991)
---

dagnotities

er kroop een misdienaar over de achterbank
afslag Bommel & niemand die de brug kon zien
een kwestie van mist of nieuwe poëzie
je wist het niet - je miste het niet

& in de uiterwaarden vielen de paarden

---

dear leonard

ook ik heb ooit een suzanne gekend
drie hoog achter & slappe thee

maar de sex was geweldig

zo is mij verteld

---

sprokkelingen 9 mei 2009

net als in de film - ruwe poezie van een excentrieke regisseur

---

sprokkelingen 7 mei

Van 14 tot en met 17 mei zet de Stichting Literaire Activiteiten Utrecht (SLAU) auteur Martinus Nijhoff centraal door middel van poetry slam, psalmgezang, theater, standswandelingen, lezingen, een lunch, voordracht van Utrechtse coryfeeen, het debuut van het Utrechts Dichtersgilde en...een vertalersforum!

Een kleine greep uit de artiesten die hun opwachting zullen maken: Manon Uphoff, Wiljan van den Akker, Thomas Mohlmann, Ingmar Heytze, Chretien Breukers, Alexis de Roode, Ruben van Gogh, Jeroen Hermkens, Boris van den Wijngaard, Niels Bokhove, Marein Baas, Gijs ter Haar, Maarten Das, ACG Vianen, Boris de Jong, Jurgen Smit, Jack Nouws, Hans Leeuwenhage, studentenkoor EUG, Ton Naaikens, David Colmer, Ard Posthuma, Irina Mikailova

......en voor de opening zijn alle Awaters ter wereld uitgenodigd en als alles goed gaat, zullen zij daar ook hun opwachting maken!

Bij deze bent u van harte uitgenodigd om een (of alle!) activiteiten bij te wonen. Voor meer informatie klikt men hier op Slau
---

de volgende stap na harry potter of de populariteit van young adult literature op nrc boeken

---

dagnotitie

als vlak
na sluitertijd
een knipoog

keek ik in foto's
mijn adem voorbij

een glimlach sneed er
de tijd nog in plakjes

negentienveertig
de zesde mei

uit de platenkoffer van mijn ouders

sprokelingen 5 mei

Afgelopen zaterdag overleed op 79-jarige leeftijd feministisch icoon en schrijfster marilyn french
---
de dichter joseph goebbels te koop aangeboden
---


interview met Johanna Geels op de contrabas
---

dagnotitie - routine

je liet 't klinken als Seychelle
maar we wisten allemaal
dat je naar Texel ging
zoals elk jaar rond kerst

dat je daar de zee inliep
om één of ander lief
waar niemand nog de naam van wist

je vrouw dan zat te wachten
met een cocktail die verdomd veel
naar kruidenbitter smaakte

vandaag in Sepia - The real Alice

Alice Pleasance Liddell (4 mei 1852 – 16 november 1934) was de Engelse muze van Charles Lutwidge Dodgson(beter bekend als Lewis Carroll), bij het bedenken van Alice's Adventures in Wonderland en Through the Looking Glass.

Alice Liddell was de middelste van de drie dochters van dr. Henry Liddell en Lorina Hanna Reeve. Henry Liddell was de deken van Christ Church, Oxford. Het echtpaar had ook nog een oudere zoon en zou later nog vijf kinderen krijgen, van wie twee zoons jong stierven.
Liddell ontmoette dominee Dodgson, die wiskundedocent was in Oxford, voor het eerst op 25 april 1856. Dodgson was een verwoed amateurfotograaf. Op 3 juni van datzelfde jaar nam hij voor het eerst foto's van Alice en haar zusjes Edith en Lorina. Ondanks het grote leeftijdsverschil ontstond er vriendschap tussen hen. In de zomers maakte het gezelschap vaak boottochtjes.
Op 4 juli 1862 nam Dodgson Alice en haar twee zusjes mee op weg naar een picknick aan boord van een roeiboot. Terwijl dominee Robinson Duckworth van Oxford naar Godstow roeide, vertelde Dodgson de meisjes een fantastisch en bijzonder humoristisch verhaal, waarin niet geheel toevallig ene Alice de hoofdrol vervulde. Na afloop vroeg Alice hem herhaaldelijk het verhaal op te schrijven. Dat deed Dodgson tenslotte. Daarna drukte hij het verhaal op een handpers en maakte er illustraties bij. Op 26 november van dat jaar gaf hij het resultaat aan Alice cadeau. Hij had het verhaal Alice's Adventures Under Ground genoemd.In 1865 werd een uitgebreidere versie uitgegeven als Alice's Adventures in Wonderland, met illustraties van Sir John Tenniel.

Het contact tussen de zusjes en Dodgson was toen al verbroken. De reden van de breuk, die in 1863 plaatsvond, is nooit opgehelderd.In 1871 verscheen nog een tweede Alice-boek: Through the Looking Glass (And What Alice Found There).

In 1872 maakten de drie zussen een reis door Europa. Op 15 september 1880 trouwde Alice Liddell met Reginald Hargreaves. Ze kregen drie zoons, van wie de oudste twee sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog. Toen haar echtgenoot in 1928 overleed, verkocht ze wegens geldgebrek het manuscript dat Dodgson haar had geschonken. Het bracht 15.400 pond op; in die tijd veel geld. Aanvankelijk kwam het in de Verenigde Staten terecht. In 1932, het honderdste geboortejaar van Charles Dodgson, reisde Alice Liddell op uitnodiging naar de Verenigde Staten, waar haar door de Columbia University een eredoctoraat werd verleend. (In 1992 maakte de BBC over deze reis een docudrama, getiteld The Dreamchild.) Het manuscript werd bij die gelegenheid tentoongesteld in diezelfde universiteit. Tegenwoordig is het in het bezit van de British Library.

Alice Liddell stierf in 1934 op 82-jarige leeftijd. Ze ligt begraven naast de kerk in Lyndhurst, in het hart van de Zuid-Engelse New Forest. (bron wikipedia)

uit de platenkoffer van mijn ouders

dagnotities

tegen een treurwilg leunend
landschap worden

zo benoemde ik
mezelf tot dichter
zoekend naar blauw

ergens moet
dat schriftje
nog liggen

ergens
tussen ik ben
& ik hou

---

mijnvader

adem 't verleden
zei ze nog

alsof je kiezen kunt
tussen asbest & stof

maar met volle teugen
moeder & elke nacht
weer neer

---

sprokkelingen 3 mei 2009

omdat het in de taakomschrijving stond of de vraag hoelang we hier nog mee door moeten gaan. Met forceren bereik je niks zei mijn grootmoeder altijd.
---
't manco van perec vertaald door Guido van de Wiel - in vertaling mogelijk nog bewonderenswaardiger dan het origineel
---


om er gewoon nog maar eens een boekentip tussendoor te gooien - Edgar Hilsenrath: De thuiskomst van Jossel Wassermann - lees recensie op de site van trouw
---

orgaannevel

ACG Vianen is van mening dat woorden het gereedschap zijn van de poëzie, in al haar onderdelen. Zijn woord gaat over de taal als moeilijkheid om duidelijk te kunnen maken wat wordt gedaan, gezegd en gedacht. In schrift, klank en beeld onderneemt ACG daarom een zoektocht naar de mogelijkheden van taal om haar rijkdom te tonen.

Gerrit Komrij zei over deze bundel:“ACG heeft een krachtige poëziestem. waarin de diepe bewogenheid zich heeft ontplooid in veelvoud en verbondenheid met de taal” Mooie woorden die recht doen, maar er is meer. Bijvoorbeeld de verschillende gedaanten waarin de dichter tot ons komt. In de schamele 60 pagina's van deze bundel maken we immers kennis met onder andere ACG de taalvirtuoos, de performer & de kunstenaar. Om van zijn experimenten met twee en drie letterwoorden maar te zwijgen etc, etc.

Verder kent de bundel overigens geen bladnummering en geen inhoudsopgave, de lezer wordt eenvoudigweg uitgenodigd te verdwalen in de wereld die Vianen heet. Dat zouden meer mensen moeten doen, & bestellen doet men hier

dagnotitie

dat je twaalf was & je oren recht liet zetten
met een tulband over het schoolplein liep

dat het je geen reet kon schelen
wat een ieder daar van dacht

omdat je later in de spiegel eindelijk jezelf

& die laatste glimlach

& tenslotte een stukje Cajun music

Elizabeth Cotten

Elizabeth Cotten (92) sings & plays freight train