een keuze uit de februarinotities (3)

uit hoeveel taal
een mens bestaat

geen anus

mompelde vader

& schudde nog één keer aan de boom

**

ik zie onze postbode
geen marathon lopen

& onder de brug
slaapt een oude soldaat

**

uw zoon leest te veel

& het joodse meisje
in zijn klas

is gewoon op vakantie

**

teleurstellingen

zijn nu eenmaal een onderdeel
van het ouder worden zei hij

neem de dag dat we er achter kwamen

dat roy orbinson
helemaal geen blew by you bleek te zingen

maar dat het over een rivier scheen te gaan

met traagstromend water

 

**

 

poëzie

je hakt de taal in duizend stukjes

gooit die vervolgens met één
vloeiende beweging in de lucht

maar dat de wind is gaan liggen

& jij

 

**

 

zien

hoe een grachtenpand
zich losmaakt uit de rij

stenen langzaam tot zand

de kameel daarentegen
is geheel voor jouw rekening

 

**

 

er was eens
een grafsteen

door vandalen
overeind geduwd

 

**

 

we staan op een camping

& hebben zojuist een greppel rond
onze tent gegraven – maar ik denk

dat dat niets met de regen te maken heeft

 

**

 

een keuze uit de februarinotities (2)

ottavio bottecchia

toen de kamer nog
vol wolken was

je over muren 
louter kon dromen

reden metselaars
de tour de france

of stierven gruisloos
tussen bomen

**

de kamer lag er roerloos bij

het overhemd waaraan een knoopje
miste - moeder had hem er zo aan gezet

met een blik die aan het kamp deed denken
de gordijnen dichtgeschoven - maar het raam

het raam bleef open

**

of ik een gedicht
over de koe wilde schrijven

& niet verder kwam

dan een gezonken praam
in vaders aquarium

waar je uren naar kon kijken

zonder ook maar één keer
de wisser van zijn plaats

**

aan het letterkundig museum

één rokerslong
op sterk water

moet voldoende zijn

**

moeder
verlaat de kamer
voor ik ontwaak

in de deuropening
gromt ze nog even

of ben ik dat al

**

& dat
het graan

's morgens

gewoon weer
terugveerde

**

crematorium

dat bij het verlaten
van de zaal

zijn kist er nog stond

dat

**

het doet er niet toe
of ödön von horváth

ooit een gedicht
heeft geschreven

bomen

hebben iets poëtisch

het einde van de wereld

Vanavond een optreden op het einde van de wereld javakade 61 te Amsterdam vanaf 20.30.

Tegelijkertijd gaat er een kleine expositie van start met 12 van mijn tekenwerkjes.

een keuze uit de februarinotities (1)

 

er is een foto waarop william s burroughs
in zijn pak op het strand ligt

zijn vrouw is dan al enkele jaren dood
maar zo gaan die dingen in de zwitserse alpen

volgens moeder is dit geen gedicht
maar louter koketteren met nutteloze kennis

precies
zeg ik

precies

**

dat je 's nachts
de petroleumlamp had leeg gezopen
was nog tot daar aan toe

maar dat de zon niet opkwam

**

de bloedspetters op de gordijnen
bleken geborduurd - zoals alles

wel een zweem van echtheid bezat

**

een zolder
is niet veel meer

dan een kelder met uitzicht
sprak escher

in een dronken bui & vlak
voordat hij de trap oplazerde


**

een minimalistisch
schilderij

moet ook drogen

**

duizend dode ganzen

& een manklopend hert

het zou een mooie titel zijn

voor mijn natuurnotities

bij te houden

in een kasboek

met slappe kaft

**

of het ook eens
over iets kleins
mocht gaan

tussen je vingers
tegen het licht

desnoods
er midden in

kleiner
dan een kogel

**

je had het gezicht
van jezus gezien

in het pus
op een pleister

die je enkele seconden eerder
doch net iets te langzaam
van mijn knie getrokken had

het klonk
volledig logisch die nacht

als ons ongeboren kind

dat op mooie zomeravonden
sint-maartenliedjes kwam zingen

wie er open deed
deed open

***

een overschot aan bomen

& aan zijn touw
liep een rendier

ready for transport

***

er is een foto waarop william s burroughs

in pak op het strand ligt

zijn vrouw is dan al enkele jaren dood

maar zo gaan die dingen in de zwitserse alpen

volgens moeder is dit geen gedicht

maar louter koketteren met nutteloze kennis

precies

zeg ik

precies

***

een minimalistisch schilderij
moet ook drogen

1 februari 1953

1953

het was een mooi jaar
voor water & nog steeds

telt moeder de dakpannen

ziet handen verdwijnen
over de rand

die maar geen horizon wil worden

my life with the eskimo

dat je na het lezen van my life with the eskimo

van vilhjalmur stefansson - precies wist
hoe je ongemerkt een zeehond kon benaderen

je hoefde enkel
het dorp weg te denken
 

een deken van ijs

een keuze uit de januarinotities (3)

 

beachy head

je kende de plek

waar ze gesprongen was

het uitzicht over zee

het picknickgras

de laatste bus terug

je vroeg je af

waar de meeuwen waren

**

poëziecursus

we hadden de vogels

beter afgeschoten

**

las de eerste twee regels
van ab vissers in memoriam patris

als :

je was zo oud vader

dat je in je graf plaste

& vond dat best poëtisch

**

de wolken boven weimar
waren uit te gummen

als een gingko in een buitenwijk

het had met cultuur te maken

met poëzie vanuit het middenrif

**

 

er liepen geen rivieren

door dit landschap

  

geen brug hoger

dan mijn angst

 

 

**

 

dat de heuvels

dichterbij kwamen

  

het orakel in de kledingkast

een stropdas had gevonden

 

**

 

lieve buurman

  

dat we met rode besjes

op het schilderij in uw woonkamer

hebben geschoten

  

had niets met smaak te maken

 

**

hij plaatste haar hand op de kachel
gelijk het een want was

of ooit moest worden

als de regenjas van moeder
waarin de kaartjes zaten

voor toneel

**

& dat er
in de droger

geen raampje zat

**

vader

ze hebben je jas

in brons gegoten

& te borne

op een muur geplakt

volgens de man achter mij 

was het zomaar een jas

één stap
kan blijkbaar voldoende zijn

met dank aan de kringloop

met dank aan de kringloop

Ralph Prins

Gisteren liet ik de naam van Ralph Prins al even vallen bij de korte bespreking van het Joods Monument te Borne. Hieronder enkele voorbeelden van zijn kunnen als

tekenaar

 

 

 beeldhouwer

fotograaf

 

 

 & affichemaker

het jasje

Kort geleden kocht ik in de plaatselijke kringloopwinkel een viertal boekjes over Joodse oorlogsmonumenten in de provincies Overijssel, Gelderland, Drenthe & Friesland. Deze reeks blijkt in totaal uit vijf deeltjes te bestaan, zodat het deel over Groningen bij deze aan mijn reeds immense zoeklijst is toegevoegd.

Het is een mooi verzorgde reeks waarbij aan elk monument ook een klein biografietje is toegevoegd over één of enkele van de herdachte slachtoffers.

Eén van de monumenten die meteen mijn aandacht trok blijkt bij het station te Borne te staan en wordt in de volksmond het jasje genoemd. Het in 1993 geplaatste monument dat ontworpen werd door Ralph Prins, bestaat uit een gemetselde muur met daarop een afgedragen jas. De jas verbindt de tragiek van de weggevoerde joden met de textielnijverheid, waarin veel joden werkzaam waren, zo meldt het onderschrift.

Onder het jasje staat de tekst : "wie één mens redt, redt de hele wereld"

Over deze tekst valt veel te zeggen, maar het beeld spreekt voor zich. Althans voor mij.

vader

ze hebben je jas

in brons gegoten

& te borne

op een muur geplakt

volgens de man achter mij 

was het zomaar een jas

één stap
kan blijkbaar voldoende zijn

 

het jasje bij de bronsgieter

 

beachy head

je kende de plek
waar ze gesprongen was

het uitzicht over zee
het picknickgras

de laatste bus terug

je vroeg je af
waar de meeuwen waren

met dank aan de kringloop

 

Maarten Maartens

kunstnotities

kijk eens moeder

er zwemt
een schilderij voorbij

met lego gaat er een wereld voor u open - prachtwerk van Nathan Sawaya

more map drawings by ed fairburn

fingerprintart - de kunst van Nicolas Jolly

19 januari 1969

"lenteblaadjes boven het wenceslasplein
een rookgordijn - jan palach

of hoe een lichaam spreken kon"

uit het gedicht helsinki 1952 - Traliewoud 2012

dripping art by Paul Richard

je maakt wat mee als roker - het werk van Wolfgang Stiller

de betere koffievlek - het werk van Michael Aron Williams