we hebben niets
met rood vandaag
maar dragen moedeloos
het laatste woord
door tuinhek
dat het kraakt
& rechts
de balzak vol
met schrikkeljaren
---
woensdag 9 juni 2010
dinsdag 8 juni 2010
dagnotities
---
F.P.
de hospita leefde nog - dat scheelde
ondanks haar haat jegens katten
was het nooit in hem opgekomen
ze leek zelfs op moeder - ook al geen pluspunt
maar het had dan ook niets
met begrijpen van doen
---
De zwarte van Tervuren
hij moet er dagelijks
langs zijn gereden
met de pedaalslag
van een Congolese trom
de huid te strak gespannen
om gehoord te worden
kijk eens moeder
zonder handen
---
F.P.
de hospita leefde nog - dat scheelde
ondanks haar haat jegens katten
was het nooit in hem opgekomen
ze leek zelfs op moeder - ook al geen pluspunt
maar het had dan ook niets
met begrijpen van doen
---
De zwarte van Tervuren
hij moet er dagelijks
langs zijn gereden
met de pedaalslag
van een Congolese trom
de huid te strak gespannen
om gehoord te worden
kijk eens moeder
zonder handen
---
maandag 7 juni 2010
sprokkelingen
Patrick Cornillie, Norbert De Beule, Frank Pollet, Willie Verhegghe en Paul Rigolle gaan verslag uitbrengen van de Tour de France 2010 op de hun geheel eigen wijze: met gedichten. Te volgen op http://geelzucht.wordpress.com/ - een krachttoer waar ik nu al reikhalzend naar uitkijk.
---
beat me up willem
---
zaterdag 5 juni 2010
slam by the sea
zondag 6 juni 2010
van 14:00 - 18:30
Locatie: De Piek - Hellebardierstraat 13 te Vlissingen
Slam by the Sea: Zeelands enige echte poetryslam
Na de vlammende eerste edities van Slam by the Sea op zondag 6 juni alweer de derde officiële voorronde van de enige echte Zeeuwse poetryslam! Met wederom talentvolle lokale en nationale slam-dichters, en dit keer met gastjurylid David Boelee, die zijn sporen in de slamwereld al meer dan verdiend heeft.
Op een poetryslam (poëzieslag) gaan dichters op een moderne manier een wedstrijd met elkaar aan in het voordragen van hun gedichten. In enkele rondes van een paar minuten, waarvan de laatste de finale is, slammen de dichters zich een weg naar Eeuwige Roem en De Prijs. Deze Slams vinden meestal plaats in een café waar zowel het publiek als een jury bepalen wie de winnaar is. Soms wint iemand de jury- én de publieksprijs, soms zijn het twee verschillende dichters. Dat ligt maar net aan de kwaliteit.
De 'act' is net zo belangrijk als de inhoud van de gedichten. Lichaamstaal, intonatie, contact met het publiek: alles doet mee.
Slams zijn populair om hun laagdrempeligheid. Iedereen mag meedoen. Jong, oud, hoge pief of van de straat, het enige dat telt is wat je te zeggen hebt en hoe je dat doet.
Vanaf 7 februari is er in de Piek om de maand, steevast op een zondagmiddag, een voorronde waaraan maximaal twaalf dichters deelnemen. Vier voorrondes in totaal, op 7februari, 4 april, 6 juni en 3 oktober. Zowel de publieks- als de jurywinnaar van elke voorronde gaan door naar de jaarfinale die op 5 december 2010 gehouden wordt, op dezelfde manier. En de winnaar dáárvan gaat naar het NK. Kom kijken en jureren onder het genot van een hapje en een drankje, of neem zelf deel door je aan te melden via slam@cultuurwerf.nl!
It runs in the family (1)
(vandaag gevonden in de plaatselijke kringloop)
Marius J Giphart (inderdaad de grootvader van ...) werd geboren op 5 juli 1902 te Oudenhoorn als zoon van Johannes Giphart & Maria Johanna Jacoba Speet.
Zijn eerste baantje was een betrekking als secretaris van de beroemde kinderboekenschrijver Joh. H. Been. Hij hield het twee jaar vol om Beens fanmail te beantwoorden maar vertrok toen naar de redactie van een krant.
In de jaren dertig debuteerde Giphart als schrijver van het jeugdboek Strandpaal 19. Enkele jaren later gevolgd door Een stadje op stelten.
(dit blog zal bij nieuwe info worden aangevuld)
dagnotities
waar vader
zijn enkels
weer heel
probeerde
te schreeuwen
groeide al jaren
geen gras meer
zelfs letterlijk niet
& pas bij kind zeven
gaf moeder
'm laarzen mee
---
zijn enkels
weer heel
probeerde
te schreeuwen
groeide al jaren
geen gras meer
zelfs letterlijk niet
& pas bij kind zeven
gaf moeder
'm laarzen mee
---
vrijdag 4 juni 2010
dagnotities
Voor Leon van Kelpenaar
vannacht
haar stem betast
bushok bloed & duizend doden
maar sterven
doe je in het gras
ter decoratie langs waterkant
hoogstens nog een jas
een verfrommeld gedicht
in binnenzak gestoken
---
vannacht
haar stem betast
bushok bloed & duizend doden
maar sterven
doe je in het gras
ter decoratie langs waterkant
hoogstens nog een jas
een verfrommeld gedicht
in binnenzak gestoken
---
Bibliotheca Jürgiana - recente aanwinsten
Bouvet, Callewaert, Gatellier & Laget - Paris - Roubaix
Claus, Anneke - Dat was dat
Crosby, Harry - Shadows of the sun, the diaries of Harry Crosby
Facchinetti, Paolo - Het roerige leven van Alfonsina Strada
Fierens, Andy - Grote smerige vlinder
Gelèns, Hélène - Niet beginnen bij het hoofd
Graauwmans, Steven - Reservisten van maandag
Holthausen, Joop - Fedor, Eenzaamheid is de school van het genie
Hooft 'T, Jotie - Verzameld Werk
Kosinski, Jerzy - Passing by, selected essays 1960 - 1991
Kuiper, Elmar - Hechtzwaluwen
Kusters, Wiel - Pierre Kemp een leven
Lanoye, Tom - Stadsgedichten
Opzeeland van, Ed - Ben Bril, Davidster als ereteken
Schaffer, Alfred - Geen hand voor ogen
Slawenski, Kenneth - J.D.Salinger A life raised high
Stuyfersant, André - Flirt met de dood (Piet Dickentman)
donderdag 3 juni 2010
dagnotities
het cliché van het witte vel
of de vraag waarom ik toch ooit begonnen ben met tekenen
---
we vonden een kroegmaar geen piano
enkel suïcidale
meisjesnamen
in markerstift
---
geboortegrond
dat we met het zweet in onze handen zagen - hoe breed de dorpsstraat werkelijk was - hoe los de klinkers in het woordje dood - want schudden doen we enkel de graven nog - het pluchebeest in moeders schoot
---
woensdag 2 juni 2010
dagnotities
gisteren
op een rotonde
niet ver
van mijn huis
geschept
door een auto
vandaag
op dezelfde rotonde
geen auto te zien
---
niet veel later sta je
de bestuurder te troosten
hij had immers
nooit eerder iemand aangereden
---
dat je eindelijk weet
hoe opa 's morgens
zijn bed uitkomt
& je je enkel nog
af hoeft te vragen
waarom
---
op een rotonde
niet ver
van mijn huis
geschept
door een auto
vandaag
op dezelfde rotonde
geen auto te zien
---
niet veel later sta je
de bestuurder te troosten
hij had immers
nooit eerder iemand aangereden
---
dat je eindelijk weet
hoe opa 's morgens
zijn bed uitkomt
& je je enkel nog
af hoeft te vragen
waarom
---
dinsdag 1 juni 2010
een greep uit de boekenkast : Julian S With
Eigenlijk op zoek naar mijn exemplaar van "De neger zingt - Amerikaanse Negerlyriek" ingeleid en vertaald door Jan Eekhout (die in 1938 overigens lid zou worden van de NSB - maar dat even terzijde) uit 1920 / 1936 / 1939, kwam ik een viertal bundels tegen van Julian S With.
1977 : De onvermijdelijke splijting
1980 : De wereld op zijn kop
1981 : De weerzinwekkende worsteling
1983 : Nabijheid verkleint de afstand niet
een kleine introductie:
Julian With werd geboren op 16 oktober 1954 in Suriname & groeide op in het dorp Ganzee.
Na de lagere school op Brownsweg te hebben doorlopen, vertrok Julian in 1967 naar Paramaribo om al daar de Muloschool (A.R. Leeuwinschool) te volgen. In 1971 haalde hij zijn mulodiploma. Daarna bezocht hij het A.P.I. (Algemeen Pedagogisch Instituut). Na zijn onderwijzersakte in 1974 te hebben behaald, besloot hij een jaar les te gaan geven op de basisschool van Zanderij.
In augustus 1975 vertrok Julian naar Nederland, aanvankelijk met de bedoeling om Spaans aan de universiteit te gaan studeren, maar omdat hij geen Latijn heeft gehad op de middelbare school, werd hij niet toegelaten. Zijn tweede keuze was psychologie, maar om aan die studie te mogen beginnen, moest hij zijn hoofd akte hebben gehaald. Dus moest er nog een jaar Pedagogische Academie Jan van Nassau in Utrecht eraan worden geplakt. Waarna hij in 1976 begon aan de Rijksuniversiteit Utrecht met de studie psychologie. In 1982 studeerde Julian af bij de vakgroepen Sociale Psychologie en Persoonlijkheidsleer.
In Suriname verscheen van hem de roman "Ja ik ben een Marron" & de gedichtenbundel "Bevrijd mijn volk" In 1977 verscheen in Nederland zijn bundel "De onvermijdelijke splijting" die tot zijn eigen verbazing warm werd ontvangen. Later zou hij daar dus nog een drietal bundels op laten volgen om daarna (rond 1984) in stilzwijgen zijn weg te vervolgen enkele wetenschappelijke en maatschappijkritische werken daargelaten. Wel liet hij zich nog op organisatorisch vlak gelden. Vanaf 1987 tot 2003 heeft hij het MEP-festival (Multi Etnisch Podium) georganiseerd, een internationale culturele manifestatie waarop dichters/schrijvers, zang- en dansgroepen uit diverse landen (Suriname, de Nederlandse Antillen, Trinidad, Barbados, VS, Engeland, Nigeria, Zuid-Afrika, Ghana en Madagascar), werden uitgenodigd om voor een cultureel divers publiek op te treden.
Existentiële jaloezie
ik benijd de joden
voor hun solidariteitsgevoel
ik benijd de palestijnen
voor hun heldhaftigheid
zelf ben ik geboren uit een ras
dat meer van het leven houdt
dan van zijn vrijheid
1977 : De onvermijdelijke splijting
1980 : De wereld op zijn kop
1981 : De weerzinwekkende worsteling
1983 : Nabijheid verkleint de afstand niet
een kleine introductie:
Julian With werd geboren op 16 oktober 1954 in Suriname & groeide op in het dorp Ganzee.
Na de lagere school op Brownsweg te hebben doorlopen, vertrok Julian in 1967 naar Paramaribo om al daar de Muloschool (A.R. Leeuwinschool) te volgen. In 1971 haalde hij zijn mulodiploma. Daarna bezocht hij het A.P.I. (Algemeen Pedagogisch Instituut). Na zijn onderwijzersakte in 1974 te hebben behaald, besloot hij een jaar les te gaan geven op de basisschool van Zanderij.
In augustus 1975 vertrok Julian naar Nederland, aanvankelijk met de bedoeling om Spaans aan de universiteit te gaan studeren, maar omdat hij geen Latijn heeft gehad op de middelbare school, werd hij niet toegelaten. Zijn tweede keuze was psychologie, maar om aan die studie te mogen beginnen, moest hij zijn hoofd akte hebben gehaald. Dus moest er nog een jaar Pedagogische Academie Jan van Nassau in Utrecht eraan worden geplakt. Waarna hij in 1976 begon aan de Rijksuniversiteit Utrecht met de studie psychologie. In 1982 studeerde Julian af bij de vakgroepen Sociale Psychologie en Persoonlijkheidsleer.
In Suriname verscheen van hem de roman "Ja ik ben een Marron" & de gedichtenbundel "Bevrijd mijn volk" In 1977 verscheen in Nederland zijn bundel "De onvermijdelijke splijting" die tot zijn eigen verbazing warm werd ontvangen. Later zou hij daar dus nog een drietal bundels op laten volgen om daarna (rond 1984) in stilzwijgen zijn weg te vervolgen enkele wetenschappelijke en maatschappijkritische werken daargelaten. Wel liet hij zich nog op organisatorisch vlak gelden. Vanaf 1987 tot 2003 heeft hij het MEP-festival (Multi Etnisch Podium) georganiseerd, een internationale culturele manifestatie waarop dichters/schrijvers, zang- en dansgroepen uit diverse landen (Suriname, de Nederlandse Antillen, Trinidad, Barbados, VS, Engeland, Nigeria, Zuid-Afrika, Ghana en Madagascar), werden uitgenodigd om voor een cultureel divers publiek op te treden.
Existentiële jaloezie
ik benijd de joden
voor hun solidariteitsgevoel
ik benijd de palestijnen
voor hun heldhaftigheid
zelf ben ik geboren uit een ras
dat meer van het leven houdt
dan van zijn vrijheid
Andrei Voznesensky overleden
De Russische dichter Andrei Voznesensky, die geldt als een van de populairste dichters uit het Sovjettijdperk, is op 77-jarige leeftijd overleden, aan de gevolgen van een beroerte. Lees verder op de papieren man
THE PARABOLIC BALLAD by Andrei Voznesensky
My life, like a rocket, makes a parabola
flying in darkness, -- no rainbow for traveler.
There once lived an artist, red-haired Gauguin,
he was a bohemian, a former tradesman.
To get to the Louvre
from the lanes of Montmartre
he circled around
as far as Sumatra!
He had to abandon the madness of money,
the filth of the scholars, the snarl of his honey.
The man overcame the terrestrial gravity,
The priests, drinking beer, would laugh at his "vanity":
"A straight line is short, but it is much too simple,
He'd better depict beds of roses for people."
And yet, like a rocket, he flew off with ease
through winds penetrating his coat and his ears.
He didn't fetch up to the Louvre through the door
but, like a parabola,
pierced the floor!
Each gets to the truth with his own parameter
a worm finds a crack, man makes a parabola.
There once lived a girl in the neighboring house.
We studied together, through books we would browse.
Why did I leave,
moved by devilish powers
amidst the equivocal
Georgian stars!
I'm sorry for making that silly parabola,
The shivering shoulders in darkness, why trouble her?...
Your rings in the dark Universe were dramatic,
and like an antenna, straight and elastic.
Meanwhile I'm flying
to land here because
I hear your earthly and shivering calls.
It doesn't come easy with a parabola!..
For wiping prediction, tradition, preamble off
Art, History, Love and юesthetics
Prefer
to take parabolical paths, as it were!
He leaves for Siberia now, on a visit.
.....................................
It isn't so long as parabola, is it?
Vertaling: Alec Vagapov
dagnotities
---
actaeon revisited
ik hoor het water
een bad dat volloopt
& droom jouw dijen
zinkend in mist
het eigen vlees reeds
tot malsheid rijpend
laat ik beter alvast
de honden naar buiten
---
actaeon revisited
ik hoor het water
een bad dat volloopt
& droom jouw dijen
zinkend in mist
het eigen vlees reeds
tot malsheid rijpend
laat ik beter alvast
de honden naar buiten
---
Abonneren op:
Posts (Atom)