zaterdag 27 februari 2010
vrijdag 26 februari 2010
dagnotities 26 februari 2010
verkiezingen
we hebben niets
met rood vandaag
maar dragen moedeloos
het laatste woord
door tuinhek
dat het kraakt
& rechts
de balzak vol
met schrikkeljaren
---
hoe moet dat toch
als je niet eens weet
hoe je een boerka
moet verwijderen
over het hoofd
of zit er een rits in
klittenband kraakt
---
we hebben niets
met rood vandaag
maar dragen moedeloos
het laatste woord
door tuinhek
dat het kraakt
& rechts
de balzak vol
met schrikkeljaren
---
hoe moet dat toch
als je niet eens weet
hoe je een boerka
moet verwijderen
over het hoofd
of zit er een rits in
klittenband kraakt
---
dinsdag 23 februari 2010
sprokkelingen 23 febrauri 2010
Spaanse dichter Miguel Hernandez gerehabiliteerd
De Spaanse dichter Miguel Hernandez, een van Spanjes vermaardste dichters, wordt officieel erkend als slachtoffer van de dictatuur van Franco, zo kondigde de Spaanse regering aan. Hernandez (1910-1942) werd na de Spaanse burgeroorlog door Franco ter dood veroordeeld. Zijn straf werd vervolgens omgezet in levenslange opsluiting, maar in 1942 overleed hij in zijn cel aan de gevolgen van tuberculose - lees verder op de papieren man
De Spaanse dichter Miguel Hernandez, een van Spanjes vermaardste dichters, wordt officieel erkend als slachtoffer van de dictatuur van Franco, zo kondigde de Spaanse regering aan. Hernandez (1910-1942) werd na de Spaanse burgeroorlog door Franco ter dood veroordeeld. Zijn straf werd vervolgens omgezet in levenslange opsluiting, maar in 1942 overleed hij in zijn cel aan de gevolgen van tuberculose - lees verder op de papieren man
---
maandag 22 februari 2010
dagnotities 22 februari 2010
enkele korte kunstbeschouwingen
---
mahler kan altijd nog
dus laten we vivaldi nemen
jouw benen
breken zo lekker
op dat ritme
& een jaar de tijd
is ook nooit weg
---
el toro
een stuur & een zadel
meer zie ik niet
maar eerlijk
is eerlijk
ze hangen wel mooi recht
---
venus van milo
één vinger
was
subtieler geweest
---
---
mahler kan altijd nog
dus laten we vivaldi nemen
jouw benen
breken zo lekker
op dat ritme
& een jaar de tijd
is ook nooit weg
---
el toro
een stuur & een zadel
meer zie ik niet
maar eerlijk
is eerlijk
ze hangen wel mooi recht
---
venus van milo
één vinger
was
subtieler geweest
---
Rimbaud?
Tijdens mijn zoektochten op het net naar sporen van Arthur Rimbaud, ben ik al verschillende malen op de bovenstaande foto gestuit. Het zou volgens de desbetreffende bronnen een foto van Rimbaud zijn, maar ik herken hem er niet in, en in geen enkel boek over Rimbaud krijg ik dat bevestigd. Met andere woorden - wie heeft enig idee wie hier afgebeeld staat. Ik verneem het gaarne. Ooit wist ik het - maar daar kopen we nu natuurlijk weinig meer voor. Als ik zou moeten gokken zou ik zeggen, één of ander prinsje, maar goed zoals gezegd - veel schieten we daar niet mee op
zuipen met bukowski
kwam op de contrabas een mooie link tegen naar een vijftig minuten durende documentaire over / interview met Bukowski -journalist Martin Coenen moest een originele brief schrijven, liters wijn aanvoeren en zichzelf zo ongeveer in een coma zuipen vooraleer hij Charles Bukowski mocht interviewen. De link treft men hier
zondag 21 februari 2010
nu enkel nog een waardig briefje schrijven
morgen zal er in belgië een mooi postzegelboekje verschijnen met daarin onder andere verlaine - rimbaud & baudelaire - voor meer info klikt men hier
korreltje zand
was het eb of vloed
toen mijn voeten
bloot het water raakte
& hoe ver
van jou vandaan
vader
hoe ver
kan een verdreven mens
trouwens blijven drijven
hoe ver
kan een mens
zichzelf
& zijn
zaterdag 20 februari 2010
vrijdag 19 februari 2010
dagnotities 19 februari 2010
---
het ruisen der bomen
brand je niet op een cd
de wind daarentegen
& siko kreeg een rekenmachien voor zijn verjaardag
---
het ruisen der bomen
brand je niet op een cd
de wind daarentegen
& siko kreeg een rekenmachien voor zijn verjaardag
---
dinsdag 16 februari 2010
zondag 14 februari 2010
Bibliotheca Jürgiana
vlnr - Büch - Beatgeneration / Bukowski / Fante / Sexton / Thomas - Miller / Dylan / Salinger
genealogie - jonggestorven dichters & Rimbaud
zaterdag 13 februari 2010
Gastdichter - Pé Hawinkels (1942-1977)
Er na
Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist and Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.
De glimlach, die wij op dingen kunnen zien, die nooit
kunnen lachen, een boedhabeeld, de maan,
de oostelijke horizon, zo vredig, dat
ik goddank er zelf niets van begrijp
© pé hawinkels
Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist and Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.
De glimlach, die wij op dingen kunnen zien, die nooit
kunnen lachen, een boedhabeeld, de maan,
de oostelijke horizon, zo vredig, dat
ik goddank er zelf niets van begrijp
© pé hawinkels
de verzamelde gedichten (1988) zijn overigens nog steeds leverbaar
Via Dolorosa
Via Dolorosa
de zoveelste statie
bleek een muur te zijn
alwaar
een vermoeide Jezus
zijn handafdruk
had achtergelaten
dat zou men
aan het Roelof Hartplein
nu ook eens moeten doen Jan
& ik
geloof
© 2009
Vandaag in Sepia - 13 februari 1925
Johannes Cornelis Arends werd op 13 februari 1925 te 's Gravenhage geboren als onwettig kind van Gerardina Elizabeth Arends, die in 1927 in het huwelijk trad met Frans Barends Arensen. Uit dit huwelijk werden twee kinderen geboren. Toen Jan dertien was viel het gezin uit elkaar, doordat zijn moeder, die aan een ernstige vorm van reuma leed, niet langer in staat was de kinderen te verzorgen. Jan werd naar het katholieke jongensinternaat de Kruiswaarders van St Jan te Rijswijk gestuurd. Hij bleef er tot zijn achttiende jaar, waarna zijn moeilijk te reconstrueren grillige, eenzame tocht door de wereld begon. Arends zwierf van adres naar adres in binnen en buitenland, oefende een groot aantal beroepen uit, met als meest kenmerkende huisknecht en copywriter en verbleef een aantal jaren in psychiatrische inrichtingen.
Arends werd in 1972 op slag beroemd door de verhalenbundel Keefman, een onbarmhartige beschrijving van het leven van een man die voortdurend botst met de buitenwereld en behandelende psychiaters. In zekere zin was dit een beschrijving van zijn eigen leven; zeker zeven jaren bracht hij door in klinieken om zich er te laten behandelen voor zijn alcoholverslaving en voor zijn onrustige geest.
Die onrustige geest openbaarde zich vaak in querulantengedrag. Arends voelde zich door collega-schrijvers niet serieus genomen en liet dat op hoge toon merken. Ooit liet hij zich ontvallen dat hij eigenlijk recht had op de Nobelprijs. Zijn opstelling maakte hem tot een markante figuur in de literaire wereld. Dit imago werd nog eens versterkt door de openhartige wijze waarop hij verslag deed van zijn belevenissen als huisknecht voor welgestelde dames (door Arends als 'wijven' aangeduid). Hij putte er seksuele voldoening uit om door deze 'wijven' te worden gecommandeerd. Wanneer zijn werkgeefster na verloop van tijd medelijden voor Arends ging opvatten, nam hij ontslag.
Arends debuteerde in 1955 in het blad Maatstaf met het verhaal Lente/Herfst, tien jaar later gevolgd door Gedichten, welke bundel werd samengesteld voor Remco Campert. In 1975 verscheen zijn verhalenbundel Ik had een strohoed en een wandelstok.
Op de dag dat zijn nieuwe bundel Lunchpauzegedichten verscheen, maakte hij een dodelijke sprong uit het raam van zijn Amsterdamse flat.
Voor zijn kleine oeuvre zou hij in 1973 de Multatuliprijs krijgen. Toen Arends het raam uitsprong was het juryrapport nog niet gereed. Aangezien het doel van de prijs was 'het stimuleren van de scheppende kunst' , zag men af van een postume uitreiking.
In 1997 maakte Jelle Nesna een docudrama van 50 minuten over het leven en werk van Arends, waarbij hij delen van zijn leven liet vertolken door acteurs. De rol van Arends werd hierin gestalte gegeven door Jeroen Willems. De film werd uitgezonden door de NPS en VPRO in het kader van Het uur van de wolf.
In 2003 verscheen de biografie Angst voor de winter van Nico Keuning.
Bibliografie:
1955 - Lente/Herfst (verhaal, maatstafdeeltje; 14)
1965 - Gedichten (poëzie)
1972 - Keefman (verhalen)
1974 - Lunchpauzegedichten (poëzie)
1974 - Ik had een strohoed en een wandelstok (verhalen)
1975 - Nagelaten gedichten (poëzie, postuum)
1984 - Verzameld werk (verhalen, poëzie, postuum. Bevat ook alle verspreide en ongepubliceerde gedichten.)
bronnen : Angst voor de Winter van Nico Keuning & de engelenbewaarder (nr.15 - 1979)
Die onrustige geest openbaarde zich vaak in querulantengedrag. Arends voelde zich door collega-schrijvers niet serieus genomen en liet dat op hoge toon merken. Ooit liet hij zich ontvallen dat hij eigenlijk recht had op de Nobelprijs. Zijn opstelling maakte hem tot een markante figuur in de literaire wereld. Dit imago werd nog eens versterkt door de openhartige wijze waarop hij verslag deed van zijn belevenissen als huisknecht voor welgestelde dames (door Arends als 'wijven' aangeduid). Hij putte er seksuele voldoening uit om door deze 'wijven' te worden gecommandeerd. Wanneer zijn werkgeefster na verloop van tijd medelijden voor Arends ging opvatten, nam hij ontslag.
Arends debuteerde in 1955 in het blad Maatstaf met het verhaal Lente/Herfst, tien jaar later gevolgd door Gedichten, welke bundel werd samengesteld voor Remco Campert. In 1975 verscheen zijn verhalenbundel Ik had een strohoed en een wandelstok.
Op de dag dat zijn nieuwe bundel Lunchpauzegedichten verscheen, maakte hij een dodelijke sprong uit het raam van zijn Amsterdamse flat.
Voor zijn kleine oeuvre zou hij in 1973 de Multatuliprijs krijgen. Toen Arends het raam uitsprong was het juryrapport nog niet gereed. Aangezien het doel van de prijs was 'het stimuleren van de scheppende kunst' , zag men af van een postume uitreiking.
In 1997 maakte Jelle Nesna een docudrama van 50 minuten over het leven en werk van Arends, waarbij hij delen van zijn leven liet vertolken door acteurs. De rol van Arends werd hierin gestalte gegeven door Jeroen Willems. De film werd uitgezonden door de NPS en VPRO in het kader van Het uur van de wolf.
In 2003 verscheen de biografie Angst voor de winter van Nico Keuning.
Bibliografie:
1955 - Lente/Herfst (verhaal, maatstafdeeltje; 14)
1965 - Gedichten (poëzie)
1972 - Keefman (verhalen)
1974 - Lunchpauzegedichten (poëzie)
1974 - Ik had een strohoed en een wandelstok (verhalen)
1975 - Nagelaten gedichten (poëzie, postuum)
1984 - Verzameld werk (verhalen, poëzie, postuum. Bevat ook alle verspreide en ongepubliceerde gedichten.)
bronnen : Angst voor de Winter van Nico Keuning & de engelenbewaarder (nr.15 - 1979)
donderdag 11 februari 2010
Sylvia plath (27 oktober 1932 - 11 februari 1963)
Sylvia
zoals ik
jouw strottenhoofd omhels
met vingers van beton
dat maar niet rotten wil
zo spreek ik over liefde
het had ook over sherry
kunnen gaan - het fornuis
dat huilend tot stilte ontbrandt
het had ook
maar meer poëzie
wring ik hier
niet uit
dinsdag 9 februari 2010
dagnotities 9 februari 2010
denkend aan rimbaud (..)
als ik wil
kan ik 'm nog horen
maar technomeisje
wat praat je zacht
't laken waait hier
ongewassen
van erfrecht
& overpad
---
als ik wil
kan ik 'm nog horen
maar technomeisje
wat praat je zacht
't laken waait hier
ongewassen
van erfrecht
& overpad
---
Abonneren op:
Posts (Atom)