Op de vraag of ik een voorbeeld zou
kunnen noemen van poëzie op het witte doek, moet ik altijd meteen aan What’s
eating Gilbert Grape denken, waarin de hoofdpersoon (Johnny Depp) het wonen in
zijn stadje c.q. dorp vergelijkt met het dansen zonder muziek.
Er zijn natuurlijk nog wel meer
voorbeelden te noemen, zoals de gekleurde vis in de etalage van een
dierenwinkel uit de verder zwart-witte cultfilm Rumble Fish of desnoods “you come a long way Rambo, to see empty camp” uit First Blood II, maar uiteindelijk valt alles
toch in het niets bij een zekere vorm van herkenbaarheid.
**
nieuwste aanwinsten poëziebibliotheek
**
wordt vervolgd
**
fragment uit: we noemden hem yifter omdat ie zo heette
in deze valleien groeide allang geen gras meer
was geen vee te bekennen - bestonden de heuvels
uit louter dood vlees
ik litteken lelijk is dan misschien geen poëtische regel
maar jezus
het was niemand opgevallen dat het sneeuwde
**
recente aanwinsten bibliotheca jürgiana
dagboekfragmenten en brieven uit de periode voorafgaande aan zijn debuut - benieuwd naar de biografie
altijd leuk - een kijkje in andermans boekenkast
& nee - aan dat boek van palmen begin ik niet
**
zijn dagboeken stromen over van de meisjesnamen
geschikt - maar de wind is voorgoed gaan liggen
er zijn vogels die op boten lijken
**
met dank aan de kringloop
**
Selecteerde vandaag een drietal tekeningen die begin 2016 te Groningen geveild zullen worden - waarover later meer
to the lighthouse
**
poëtica
een minimalistisch schilderij
moet ook drogen
**
je zult maar geweldig kunnen schilderen & vervolgens getroffen worden door een olieverfallergie - het overkwam de Russische kunstenaar max sauco - die zich vervolgens uit pure noodzaak maar op de fotografie stortte - met alle gevolgen van dien
© Max Sauco
**
**
**
zelfportret
drieënveertig
witregels
in onrustig marmer
**
met dank aan de kringloop
**
**
je tilt geen steen meer op - uit angst
wat je aan zult treffen
niet om een huis te bouwen - een straat te zijn
een middelgrote stad
je kent het fietspad door de polder
**
met dank aan de kringloop
**
miklos radnoti (1909-1945)
ze hebben je notitieboekje gevonden
in een ingekleurd massagraf - de woorden
onderstreept & weer doorgekrast
er is nauwelijks iets verandert in mijn hoofd
de dood - als voedingsbodem voor het gras
vers gemaaid nog net zo onverteerbaar
ik plaats een advertentie om te sterven
zoals mij dat past
**
nieuwste aanwinsten poëziebibliotheek
**
