Jaap van Domselaer

Ter begeleiding van mijn zoektocht naar informatie voor mijn kwartierstaat van de jonggestorven dichter Jacob (Jaap) van Domselaer, een bijpassend muziekje uitgezocht.

L.H.Frijda (2)

Het deed me even aan Willem Wilmink denken. En dat had op zich al voldoende geweest.

Bron: NIOD 

                                                                                        

L.H. Frijda

In het streven van alle mij bekende Nederlandse dichters die voor hun 35e het leven lieten een kwartierstaat te vervaardigen, kreeg ik vandaag weer eens het dossier Leo Herman Frijda (1923-1943) onder ogen. Hoewel hij de laatste jaren van zijn leven natuurlijk wel iets beter te doen had dan ijverig op een zolderkamertje te werken aan een groot oeuvre, kan ik toch niet onderkennen dat hij duidelijk zoekende was, dat... ach.

 

bron: NIOD

met dank aan de kringloop

the seven dwarfs of auschwitz

al doende verleerd men

alles van belang zit in mijn hoofd

een asemische overpeinzing

Krankzinnigengesticht Het Apeldoornsche Bosch

Een van de vele dossiermapjes die mijn woning bevolken, bevat alle namen van de patiënten van het Joodse krankzinnigengesticht het Apeldoornsche Bos, die op enkele uitzonderingen na, tezamen met hun begeleiders, in januari 1943 linea recta naar Auschwitz werden afgevoerd.



Ik blijf het een fascinerend onderwerp vinden, al was het alleen al, omdat ik op deze manier op het spoor kwam van ene Gombregt van Dam:

 

23.04.1876 Oisterwijk - 25.01.1943 Auschwitz

bron : Joods Monument

die ondanks de zijn voortijdige einde in de gaskamer de respectabele leeftijd van 67 wist te bereiken. Iets wat zelfs vandaag de dag nog een behoorlijke hoge leeftijd is voor iemand met het syndroom van Down. Je zou bijna denken dat zijn geboortedatum niet klopt. Met andere woorden - weer een reden om de archieven in te duiken.

een keuze uit recente krijttekeningen

more than a thousand words (..)

© Frédèric Lagrange

***

Op de begraafplaats te Charleville-Mezieres stond een brievenbus, waarin je een brief kon posten aan Arthur Rimbaud.

Heb dat altijd een mooi idee gevonden. Ook toen ie er nog niet stond. Toen ik nog nooit van de man gehoord had.

Daar had je grootouders voor, of een ziekelijk nichtje.

een keuze uit recente krijttekeningen

 

verstoppertje spelen op een blindeninstituut te philadelphia 1912

een keuze uit de julinotities (2)

mijn schrijverschap - als daar al van gesproken kan worden - bestaat louter uit het noteren van flarden (brokstukken zo u wilt) die zich aan de chronische storing in mijn hoofd weten te ontworstelen

dat er zo nu & dan een fragment op papier komt dat aan poëzie doet denken is mooi meegenomen - maar dat het moet gebeuren - zoals de verwarming zo nu & dan ontlucht moet worden

**

er woonden slangen onder ons huis
of beter : waarin wij een kamer

betrokken / huurden / kraakte
de veranda maar zoals thuis

**

volgens de poëzie recensent
schrijven jonge dichteressen
over merels - over spreeuwen

maar niemand die zich afvraagt
of het leuk is

een vogeltje te zijn

**

toen het woord turk ook al niet meer mocht heb ik werkelijk overwogen rechts te stemmen - maar gelukkig duurde de bezoekjes aan moeder nooit langer dan een half uur - dat waaide op de pont vanzelf van je af - elk jaar weer

**

een hotelkamer binnenwandelen & omhoog kijken op zoek naar verwarmingsbuizen in de hoop dat het houdt - om vervolgens gerustgesteld op bed te gaan liggen - het zojuist aangeschafte bundeltje sergej jessenin : gedichte onder het kussen - in het duits klinkt het woord sowieso harder

**

overdenking bij het aanschouwen van een potje marmite

laat de liefde maar
aan buddingh

**

een postuum verhaal
voor dove kinderen

het klonk vannacht nog
vanaf de kerktoren

een vleermuis
in het eerste ochtendlicht

of dit gedicht
over god gaat

**

tijdens het schrijven
van een zelfmoordbriefje
je writersblock ontstijgen

**

het eerste meisje

aan wie ik ooit
mijn piemel liet zien

verhuisde niet veel later
naar een middelgrote stad

waar vanmorgen
meer regen viel

dan bij ons

**

het funeraire dagboek van vader

waarin met geen woord gesproken werd

over de cavia's de hamster de hond
die ooit met een verre neef

kende twintig woorden voor regen

voor de zachtheid van gras

**

voor sonja prins

er staan
drie bomen
in de tuin

& toch
wil ik
een boshut

**

kievitseieren dronk je met een rietje

bij een foto van wang ningde

heb altijd een zwak gehad voor de zogeheten coming of age novels  & heb er in de jaren stapels van weggelezen - daarentegen nooit geweten dat het in één beeld te vangen zou zijn

bij een foto van stavros stamatiou

aan haar schaduw
heeft het nooit gelegen

die speelde

met dank aan de kringloop - karen faryniak

vond enkele weken geleden the twenty third annual of american illustration in de plaatselijke kringloop - een kloek boek met in totaal 591 illustraties

één van de eerste werken waar mijn oog op viel was het bovenstaande schilderij van karen faryniak - het doet me aan mayakovsky denken - aan crowley

heb het wel even op de scanner moeten leggen - aangezien ik het op het net nergens tegenkwam - wat overigens ook geldt voor een uitgebreide biografie van de schilderes

dan maar genoegen nemen met enkele brokstukken

faryniak werd geboren te allentown



ze studeerde kunsten aan moore college (philadelphia) & syracuse university en keerde uitendelijk als professor terug te moore - cirkels - korte cirkels - kenmerkte het leven van faryniak die na de dood van haar moeder weer introk bij haar ouwe heer

naast het lesgeven in de kunsten was ze zelf ook werkzaam als illustratirice & schilderes

ze werd in januari 1988 dood gevonden op haar kamer van de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis te allentown  - slechts veertig jaar oud - blaas je laatste gedachten maar in een plastic zak

bij een schilderij van christer karlstad

volgens de poëzie recensent

schrijven jonge dichteressen 
over merels – over spreeuwen

maar niemand die zich afvraagt

of het leuk is

een vogeltje te zijn

wardy forty

beter te laat bezorgd dan nooit

de kringloop, de bij & sylvia plath

Het eerste wat ik me afvroeg, bij het zien van Bee Wilson's boek De bij in de plaatselijke kringloop, was of er ook iets over Sylvia Plath in zou staan. Dat bleek inderdaad het geval, maar geen woord over haar vader Otto. Het volgende citaat, herbergt mogelijk de verklaring voor diens absentie :

"Toen dichteres Sylvia Plath voor het eerst op een bijeenkomst van dorpsimkers kwam, realiseerde ze zich niet dat ze beschermende kleding nodig had en droeg ze een zomerse mouwloze jurk, waarin ze zich naakt voelt als een kippenhalsje. De imkers waren daarentegen onder hun maskers en versleten hoeden onherkenbaar

wie is nu de dominee, de man in het zwart?
wie is de vroedvrouw, is dat haar blauwe jas?
ieder knikt met vierkante zwarte kop, ridders zijn het achter een vizier,
met een borstkuras van kaasdoek onder de oksels geknoopt."

fragment van The bee meeting uit: Ariel

Want je zou natuurlijk ook kunnen denken dat het gewoon een stukje poëzie betreft, waarin het werkelijkheidsgehalte met vraagtekens omgeven zou moeten zijn. Maar nee, we gaan er gewoon vanuit dat de dochter van een imker, van de auteur van Bumblebees and their ways(1934)van toeten nog blazen wist. Een beetje onderzoek had mogelijkerwijs toch echt geen kwaad gekund in deze.

Het zou verder overigens een heel goed boek kunnen zijn, maar ik had eigenlijk meteen gegeten en gedronken.