jim carroll band - people who died

Jim Carroll werd zestig

NEW YORK - Jim Carroll, dichter, punkmuzikant en schrijver van 'The Basketball Diaries', is vrijdag op zestigjarige leeftijd overleden aan een hartaanval. Dat is vandaag bekendgemaakt.

Het autobiografische 'The Basketball Diaries' verscheen in 1978 en was meteen een succes, met name onder studenten. In het boek beschrijft Carroll zijn leven als sportster op Trinity, een dure particuliere school in Manhattan, die hij als zoon van een cafébaas kon bezoeken dankzij een beurs. In 1995 werd het boek verfilmd, met Leonardo DiCaprio in de rol van Carroll.

Voor hij bekend werd met 'The Basketball Diaries' had Carroll al succes als dichter. Al toen hij 16 was werden zijn gedichten gepubliceerd. Titels van enkele van zijn dichtbundels zijn 'Organic trains' (1967), 'The Book of nods' ('86) en 'Void of course: Poems 1994-1997' ('98).

Muzikant

Aan het begin van de jaren '70 maakte Carroll deel uit van de New-Yorkse kunstscene. Hij ging om met mensen als Andy Warhol, Patti Smith en Robert Mapplethorpe. Later in de jaren '70 begon hij, geïnspireerd door het succes van Smith, songteksten te schrijven en richtte hij de Jim Carroll Band op. Om van zijn drugsverslaving af te komen was hij was toen reeds verhuisd naar Californië.

Het in 1980 verschenen debuutalbum van de band, 'Catholic boy', werd lovend ontvangen. 'People who died', waarin Carroll de slachtoffers van de New-Yorkse drugscultuur gedenkt, is het bekendste nummer van die plaat. De groep bracht nog een paar albums uit, die het minder goed deden.

Bron : de standaard

voor meer info betreffende Jim Carroll, zie: http://catholicboy.com/

Bibliotheca Jurgiana - Darwin

Bij de kickoff van het grote tv project omtrent de reis van de Beagle - even een tweetal publicaties uit de kast gehaald :

Alan Moorehead - Darwin en de Beagle - tweede nederlandse druk 1971 - geb.

Niles Eldredge - Darwin, discovering the tree of life - Norton & Company 2005 - geb.

uit het schetsboek geklapt

van bibliofielen, boekengekken en verzamelaars

Eerder deze week sprak ik al over het feit dat ik gaarne rondstruin op blogs die gevuld worden door boekengekken, bibliofielen en verzamelaars -om u enigszins een idee te geven, heb ik een kort lijstje samengesteld van enkele van mijn favorieten.

Blogspot Achille vandenbranden

Boekendingen vindt u hier
De Boekengek treft u hier
Boekenliefhebber
De Boekensneuper
Book patrol (USA)
Occams Razor Library treft men hier

perkamentus
rond 1900 treft men hier

sites als Artisitek Bureau, De Contrabas & De Papieren man treft u reeds in den zijlijn

Maar op alle hierboven aangegeven sites vind u weer genoeg doorklik mogelijkheden om uzelf enige tijd van de straat te houden - veel plezier

Bibliotheca Jurgiana - nieuwe aanwinsten

Vandaag boekenmarkt in het waterlandse - & zoals dat doorgaans gaat - zit ik nu weer tegen een leuk stapeltje aan te kijken - hieronder een drietal:

Boudewijn Büch - Weerzien met Wassenaar - Stichting de Amsterdamse Boekenmarkt 1984 - 178/250 - ik hoor het stemmetje alweer - die heb je toch al - en er zit nog een vlek op ook - allemaal waar natuurlijk - maar voor de prijs kon ik hem toch echt niet laten liggen



James Branch Cabell - Jurgen - A.G.Schoonderbeek, Laren 1944 - vertaling van J.A.Sandfort

uit het schetsboek geklapt

Bibliotheca Jurgiana - The watercolors of Henry Miller

Naar aanleiding van een aardige link op de contrabas mbt the watercolors van Henry Miller even in de boekenkast gedoken, want daar heeft Miller natuurlijk zelf ook over geschreven, want waar schreef de man niet over :

Henry Miller - The waters reglitterized - Village Press 1973

uit het schetsboek geklapt

Bibliotheca Jurgiana - Henry Miller

Henry Miller - Ein Weihnachtsabend in der Villa Seurat - Rowolht 1960

---

uit het schetsboek geklapt

uit het schetsboek geklapt

bibliotheca jurgiana - the catcher in the rye

vroege pocketuitgave uit 1954, Signet Books New York - met een prachtige illustratie van James Avati



Een eerste Nederlandse druk 1958 Ad. Donker Rotterdam - vertaald door Henk de Graaff

bibliotheca jurgiana (inleiding)

nu ik eindelijk mijn scanner weer eens aan de praat heb, leek het me wel interessant om alhier geregeld iets van de plank of uit een la te plukken en op mijn blog te plaatsen - museumstukken zullen er niet tussen zitten en de ware bibliofiel, verzamelaar zal er geen nachtje minder om slapen - maar ik heb het met plezier vergaard - van boeken tot foto's tot opdrachten tot... ach we gaan het wel zien & met een beetje geluk schrijf ik er nog iets bij ook. Met betrekking tot de jonggestorven dichters verwijs ik u naar kort dag.

uit het schetsboek geklapt

vanaf vandaag enkel recente schetsen - in navolging van mijn dagnotities - het moet maar eens afgelopen zijn met dat eeuwige omkijken - of hoe rekbaar is het begrip spontaneous prose

sprokkelingen

het project dichter in de buurt is meer dan de moeite waard - vijfentwintig dichters & kunsternaars die hun licht laten schijnen over een Amsterdamse wijk - lees, zie & hoor ze op de site - om vervolgens natuurlijk zelf ook even een bezoekje te brengen aan de amsterdamse diamantbuurt (Barnas, Starik, Bruinja, Harmens, Tuinman etc, etc.)
---
met zeer veel plezier struin ik geregeld verschillende sites c.q. blogs af die volgeschreven worden door boekengekken, bibliofielen, verzamelaars etc. - binnenkort zal ik daar eens een lijstje van plaatsen alhier, maar voor nu beperk ik me even tot één blog, waar ik vandaag via via op terecht kwam & wel perkamentus - in de zijlijn wordt u overigens ook al de weg gewezen naar verder - verzamelen, heerlijk wou dat ik er het geld voor had - of minder interesses.
---

uit het schetsboek geklapt

kathe kollwitz

Käthe Kollwitz (Koningsbergen, 8 juli 1867 – Moritzburg, 22 april 1945) was een Duits grafisch kunstenares en beeldhouwster.
Reeds vroeg openbaarde zich Käthes tekentalent en het eerste onderricht in die richting kreeg zij op veertienjarige leeftijd, in haar geboortestad, van de kopergraveur Rudolf Mauer.

Na haar opleiding bij Mauer ging zij voor een jaar naar Berlijn (1884-1885) om er lessen te volgen in de school van Karl Stauffer-Bern. Terug in Koningsbergen zette Käthe haar studies voort, onder leiding van Emil Neide.

In haar studentenperiode ontwikkelde Kollwitz een grote belangstelling voor de sociaaldemocratie, de vrouwenbeweging en het nieuwe naturalisme in de literatuur. Deze belangstelling zou een stevige stempel drukken op haar verdere carrière, die in 1889 van wal stak toen zij zich toegelegde op het maken van etsen.

Na haar huwelijk in 1891 vestigde zij zich met haar man, de fondsarts Karl Kollwitz, in een arbeidersbuurt te Berlijn, waar Karl zijn medische praktijk had om armen te verzorgen. Gegrepen door de sociale noden en de verbondenheid tussen moeder en kind, maakte zij deze tot onderwerp van haar prenten. Ze wijdde zich geheel aan de grafische technieken, die zich het best leenden voor het getuigend karakter van haar werk.

Ze trad in 1899 toe tot de Berliner Sezession, een separatistische beweging waarbij de kunstenaars afstand wilden nemen van de doelstellingen van een bestaande vereniging en nieuwe idealen wilden nastreven of een nieuw publiek wilden bereiken. Vijf jaar later trok ze naar Parijs waar ze een opleiding in de beeldhouwkunst volgde.

Tot tweemaal toe was ze in Parijs, waar ze (in 1904) haar eerste opleiding in de beeldhouwkunst genoot.

In 1907 behaalde zij de Villa-Romanaprijs, waaraan een jaarverblijf verbonden was in de gelijknamige villa te Florence.

In de oorlogsjaren 1914-1918 begon zij te beeldhouwen. In 1914 stierf haar zoon Peter, die musketier in het Duitse leger was, waardoor zij na 1919 vooral de oorlogsellende uitbeeldde zoals in affiches en in de houtsnedenserie "Der Krieg". Haar onverminderde uitdrukkingskracht zocht zij toen in een grotere vereenvoudiging van de vorm en een streven naar abstracte, stilerende monumentaliteit. In april 1915 begon zij aan de uitwerking van de eerste plannen voor een gedenksteen voor het graf van haar zoon Peter die tijdens de Eerste Wereldoorlog gesneuveld was, op 24 oktober 1914, bij een aanval op Diksmuide in Vlaanderen.

In 1929 verkozen de ridders in de orde Pour le Mérite für Wissenschaften und Künste Käthe Kollwitz als eerste vrouw tot lid van hun exclusieve orde.

Op 23 juli 1931 werd 'Het treurende ouderpaar' geplaatst op Het Roggeveld tussen Zarren en Esen, nabij Diksmuide.

In 1956 werd Peter, samen met 1538 kameraden, naar het Praetbos in Vladslo overgebracht. Tezelfdertijd verhuisde tevens het beeldhouwwerk om daar, zoals voorheen te Esen, bij zijn graf te worden opgesteld. Käthe geeft hierin gestalte aan het grenzeloze verdriet dat de oorlog haar berokkende. Een dubbelbeeld van uitzonderlijk hoog kunstgehalte, eenvoudig van conceptie en daardoor zeer aangrijpend. De vader, Peters eigen vader, neerblikkend op de duizenden graven, waaronder dat van zijn zoon, in het onmiddellijk bereik van zijn ogen. De moeder, Käthe Kollwitz zelf, voorovergebogen, één en al verdriet en liefde. Een nobele kunstenares, die in dit werk niet alleen de moeder van Peter wilde zijn, doch van allen die met hem aan het IJzerfront de dood vonden.

Op 22 april 1945 stierf Käthe Kollwitz in Moritzburg op 77-jarige leeftijd.

In haar talrijke tekeningen, etsen, lithografieën en houtsneden bereikte zij de hoogste graad van haar artistiek vermogen. Daarnaast bestaan van haar hand ook enkele genrestukken in olieverf, die evenwel alle uit het begin van haar loopbaan zijn en ver beneden het peil van haar overige werk blijven. Pas omstreeks haar vijfenveertigste begon zij te beeldhouwen.

Na de vroege familie- en zelfportretten die onder realistische invloed stonden, formuleerde ze haar eerste getuigenissen. Deze bestonden uit gedetailleerde etsen, in historische cyclussen (bv. De opstand der Wevers en De Boerenoorlog), waar zij reeds een sterke, soms geladen gevoelsexpressie en vaak grote monumentaliteit bereikte. Onder de indruk van het werk van de Noorse kunstschilder Edvard Munch gaf ze haar aan-klachten vorm in stille, uitdrukkingsloze figuren. Later zette ze echter het realisme om in een eigen expressionisme

(bron: wikipedia)

dagnotities

of ik eindelijk
weer eens
een gedicht
wilde schrijven

voor haar

& wetende
dat ze ergens
gewoon gelijk had

---

uit het schetsboek geklapt

uit het schetsboek geklapt

uit het schetsboek geklapt

sprokkelingen

---

Gerrit Komrij over bombast en larie - zie, luister & kijk hier

---

Ellen Deckwitz - in een serie korte portretten van jonge cultuurmakers te Utrecht.



---

dagnotities

als kind had ik reeds oog voor schilderijen
bessenstruiken - een leegstaand pand
alwaar je gemakkelijk pvc pijpen ontvreemde

maar de ramen blijven gesloten nu
het tikken op de ruit - als regen
goed voor zonnebloemen

& een gaatje in de schedel - geeft ook lucht

---

cinema literair - Dead poets society

watch the movie here